Ram-Page are a band from Russia that plays a mixture of black, death and thrash metal and this is a review of their 2012 album "Blooming Rust" which was released by Metal Scrap Records.
Drums range from slow, mid paced to fast drumming with some blast beats being used at times, while the bass playing has a very strong and powerful tone with riffs that dominate through the recording.
Rhythm guitars range from slow, mid paced to fast riffs that combine black, death and thrash metal together to create a sound of their own along with some dark sounding melodies as well as a brief use of clean and soft playing, while the lead guitars when they are utilized are very melodic sounding guitar solos and leads.
Vocals a re all grim sounding and high pitched black metal screams, while the lyrics cover dark and everyday themes, as for the production it has a very strong, powerful, heavy and professional sound where you can hear all of the musical instruments that are present on this recording.
In my opinion Ram-Page a very great sounding hybrid of black, death and thrash metal and if you are a fan of this style, you should check out this band. RECOMMENDED TRACKS INCLUDE "The Man" "Sea Waves" and "Time Fluctuations". RECOMMENDED BUY.

OccultBlackMetal (Blackened Death Metal Zine)

Blooming Rust contains 8 tracks of black/death metal with sickening vocals. The most important thing about this CD, it's not boring, this group is interesting and the mixture of styles is well produced. The production is well done, besides that black metal is not my favorite style, I should say that Ram-Page deserves a listening, this is the sound of the new millennium. Good work.

Paul Caravasi (Aquelarre Zine)

Ram-Page might not be the most innovative band name no matter how you spell it. But that is just minor hick-ups as long as the music is good. This Ram-Page is new to me. And with a name that brings back memories of more straight up hardrock I didn’t know what to expect from this band. And I kinda still don’t. This isn’t really thrash and it isn’t really straight heavy metal. Don’t know what to call it other than it is heavy and thrashy at the same time. Some sort of mid-tempo thrash/heavy metal. No, I think I’ll stick with heavy and thrashy metal. That seems to describe this perfectly. I went from having no expectations to actually digging it. This turned out to be a surprise.

Anders Ekdahl (Battle Helm)

Ram-Page is a Russian black/thrash metal outfit and this ‘Blooming Rust’ is their second studio outing to date. It is only the use of black metal screams that gives them the black/thrash label, otherwise it’s merely thrash metal with atmospheric parts which are semi-progressive in nature, but the whole thing actually sounds quite simplistic to me, maybe also due to the very dry production. The songs are short and do not fully develop potentially interesting ideas, which gives the impression the band rushed things too much. ‘Blooming Rust’ is not a disastrous piece of music, but it isn’t impressive in any way.

Roel de Haan (Lords Of Metal)

Endlich mal eine Band mit innovativem Namen! Da es ein gutes Dutzend gleichnamiger Bands schon gibt, und die meisten zu allem Überfluss ausgerechnet auch noch Thrash Metal spielen, haben sich die cleveren Moskauer einfach gedacht, sie schlagen der Szene ein Schnippchen, in dem sie das RAM und das PAGE einfach voneinander trennen. Respekt vor so viel Einfallsreichtum! Okay, genug der Ironie, zum Inhalt von „Blooming Rust“: Hier tendieren die vier Russen zum schwarzgefärbten Thrash, allerdings mit dem Ansatz, das ganze Unterfangen etwas progressiver zu gestalten, indem man sich u.a. auch gerne mal in klassische Rock-Gefilde wagt. Das hier nicht 08/15 an die Sache gegangen wird, deutet sich schon mit dem leicht jazzigen Anfang von ‚Infinite Life‘ an, das zum Einstieg einen höchst gedrosselten, mächtig groovenden Opener zum gespannten Hörer entsandt hat. Auch ‚The Man‘ schleicht sich zunächst hinterhältig leise heran, bevor die Ufftata-Drums den Takt nach und nach beschleunigen, und die Nummer in eine ähnliche Kerbe schlägt wie der Einsteiger. Frontkreischer Vladislav krächzt dazu nichts halbwegs Verständliches raus, was auch durch die eher dürftige Produktion von „Blooming Rust“ nicht unbedingt deutlicher wird. Mit deutlich garstigeren Nummern wie ‚Future‘, ‚Soul‘ und ‚Sea Waves‘ eröffnet man durchaus Vergleichsparameter zu Bands wie Witchery, Arise und den deutschen Wasteland, deren Fans vielleicht am dringlichsten in das Debüt von RAM-PAGE reinhören sollten. Keine Frage, manche Kompositionen sind noch nicht wirklich zur Gänze ausgereift. Und manchmal stehen sich die Jungs auch selbst im Weg, wenn es darum geht, so manche im Kern flüssige Komposition einfach so stehen zu lassen, statt sie unnötig zu verschachteln. Auch das gewöhnungsbedürftige Organ von Vladislav wirkt des Öfteren deplatziert eingesetzt, und eben die Produktion spielt den Russen auch nicht zwingend in die Karten. Dennoch: eine Band, die man im Auge behalten sollte!

8 Punkte
Harald Deschler (Legacy #80)

Russia’s Ram-Page may have the blackened thrash tag on their Metal Archives profile, but their sound is quite different from what one might expect. On their sophomore effort Blooming Rust the group performs material that is a mix between mid-tempo heavy metal and thrash with some death and black metal tonality on some of the tracks. It’s definitely got a different sound from a lot of the other albums out there, but Blooming Rust feels a little too rough around the edges at times and this makes it a release with potential rather than a must listen.
I’ve got to hand it to Ram-Page, as each of the eight songs feels different and the instrumentalists seem to be pulling from unique influences on almost every track. While it still falls into the realm of metal, the majority of this album is a bit mellower than listeners might be initially expecting as the songs tend to focus on melody and groove over heaviness. However, there are a number of moments where the riffs kick it up a notch and take on the loud blasting that is common of thrash. As a result Blooming Rust has a balance between mellower heavy metal and the softer side of thrash and the louder tonality of a black or death metal album. There are some issues that become apparent fairly quickly, as the instrumental performance often feel a bit rough around the edges and there are little bits and pieces of both the drum and guitar work that feel off. In addition to this the production/mixing was just a little bit too sparse for my liking, as it left some of the softer moments feeling unenergetic which isn’t necessarily a good thing for a metal band.
Listeners will either love or hate the vocals of Ram-Page’s lead singer, as he has one of the raspiest screams I’ve heard in quite some time. There’s definitely no middle ground, as you either appreciate this style or not but I personally liked it and thought that the raspy tone added some unique elements to the band’s sound. If the group is able to increase their production values next time around I’d like for them to give even more of the spotlight to the vocals, as there are moments where they sound downright terrifying. Despite being an acquired taste, there’s something about the screaming that drew me in.
Ram-Page still needs some work, but it’s great to see that they’re trying to combine elements of a whole slew of metal genres without sounding like a specific copy of any particular one. With a bit more growth in the instrumental performances and some expanded production values that puts some real weight behind the material this band could stand out further down the road. But right now they’re still working towards getting to that point, so don’t go into this release expecting to be blown away at every turn.

Chris Dahlberg (CosmosGaming)

RAM-PAGE jest rosyjskim, awangardowym zespołem grającym na albumie „Blooming Rust” brudną mieszankę blackened thrashu z death metalem. Pomimo krótkiego muzycznego stażu, konsekwentnej maniery wybijania odbiorcy z rytmu odsłuchu, miernej i czasem skrzeczącej maniery dźwięku wraz z tonami, które niczym najlepsze wokalizy rozrywają uszy, zespół ten ma w sobie pewien niezaprzeczalny urok, który jest w pewien sposób skorelowany prawdopodobnie z ojczyzną muzyków - klimat ten jest zimny, brutalny, pomieszany i przesycony muzycznym brudem. Ciężko ustalić pochodzenie tego fenomenu, ale muzyka RAM-PAGE przykuwa uwagę i niejako wypełnia gust słuchacza, subtelną dawką... odrażającego piękna. Na tym tle wyróżniają się dwa utwory, otwierający płytę „Infinite Life”, rażący old school deathem, jak gromowładny Zeus i najlepszy „The Man”, który niestety jest jawnym plagiatem jednego z utworów znakomitego, awangardowego zespołu BETHLEHEM (z albumu „A Sacrificial Offering to the Kingdom of Heaven in a Cracked Dog's Ear”), ale pomimo gorszego wykonania jest to nadal utwór wysokiej klasy. Poza tymi wyróżnikami, „Blooming Rust” jest to płyta równa, ale nie brakuje jej różnorodności. Co i rusz słychać nowy motyw, nową zagrywkę, nową old schoolową rysę, kładącą się piętnem na odbiorze. Słychać w tworze RAM-PAGE bowiem inspiracje old schoolem, thrashem, deathem... A wokal zaczerpnięty (prawie) prosto od DECREPITAPH. „Blooming Rust” to bardzo znośna i rewitalizująca mieszanka, a braki w jakości, wiele błędów czy używanie wyświechtanych motywów nie stoi na drodze, by wesprzeć RAM-PAGE jako perspektywiczny band.

Vexev (Atmospheric Zine)


The Russians RAM-PAGE honour the sympathetic Metal people already since 2010. Their latest opus is called “Blooming Rust“ and is distributed via Metal Scrap Records.
RAM-PAGE actualy doesn't fit in any musical pigeonhole. A mixture of Death Metal, Progressive Metal, Thrash Metal and Black Metal would probably the best description of their music. Dark base frames which are relaxed by innovative riffs. Thereby those vary from dark to Rock insertions without coming across chaotic or annoying. RAM-PAGE show here their playful skills and their having a knock for adaptions. The all in all eight songs however never loose its darkness. The wealth of variants concerning the played tempi relax the production a bit. Aggressiveness and hardness are however to feel at the more slower passages. The forceful drumming and the distinctive, nagging vocals of vocalist Privalov Vlad give “Blooming Rust“ additional energy and sustainability. Very professional recorded RAM-PAGE show here what they have down pat! A treat for all Experimental Metal fans!!!

BattlePig (Extreminal Webzine)

apocalyptic rites 6Rosyjski Ram-Page to kapela mloda, z dwu letnim stazem, ktora ma jednak na koncie juz dwa pelne krazki. Chlopaki graja na moj gust cos na przecieciu Black i Thrash Metalu. Wlasciwie z Black'a to jest skrzeczacy wokal a muza idzie w strone Thrash'u. Jest z jednej strony umpa umpa, a z drugiej chlopaki probuja troche kombinowac i zmieniaja tempa, bawia sie aranzem i wplataja do metalu bardziej jazz'owe patenty. Brzmienie troche plaskie mi sie wydaje. Nie ma brudu, ktory nadalby szorstkosci i szlachetnosci temu materialowi. Sluchajac "Blooming Rust" mam skojarzenia z innymi rosyjskimi grupami jak Tiran czy Blood Pollution. Nie jest to zly material, ale szalu nie robi.

Apocalyptic Rites 'zine #6


rlyeh 11A cóż to za awangarda w Thrashującym death / Black Metalowym hałasie? Coś jakby MANDATOR wziął się za granie kawałków AXEGRINDER a do tego wszyscy byliby dobrze napruci zielskiem. Czy to może zdać egzamin? A owszem. Zdaje i to całkiem nieźle, choć zdrowe to nie jest. W sumie nie ma żadnego kombinowania, muzyka jest prosta jak cep, ale same aranżacje, sposób w jaki zagrano kolejne kawałki może dawać sporo do myślenia. I tak chorobliwe akustyki pojawiają się jako tło dla brutalnych gitarowych pasaży, a nad wszystkim góruje wysoki, krzykliwy wokal. Dominują średnie tempa, ale trafiają się i blasy, czy niemal doomowe zwolnienia. Można się doszukiwać czegoś z psychodelli, czy industrial, ale RAM-PAGE to zdecydowanie muzyka w pełni Metalowa, choć do bólu przesiąknięta jakimiś chorymi elementami z pogranicza gatunku. Posłuchajmy takiego „Roaming”- , który pachnie naszym KAT! „Blooming Lust” jest z pewnością płytą do której można wracać wielokrotnie, za każdym razem odkrywając w niej coś nowego. To po prostu kawał oryginalnej, skrzywionej muzyki, która z pewnością trafi w gusta nie jednego Maniaka!

R'Lyeh #11



total metal records logo

another side records logo


total metal pr agency logo

total metal distribution logo