DEF/LIGHT "Transcendevil" 2013
/Metal Scrap Records/

1. Intro  0:52
2. Neo-dont-s  06:58
3. Homo Novus  07:19
4. Dark Liturgy  04:14
5. Philosopher`s Garden  05:13
6. In Front of Soldier Eyes  04:15
7. Jupiter  04:56
8. Antikrist Tábor  05:05
Bonus track:
9. Septem Million  05:13
Total playing time: 49:14


deflight - transcendevil 

Def/Light are a band from Ukraine that plays a very symphonic melodic form of black/death metal and this is a review of their 2013 album "Transcendevil" which was released by Metal Scrap Records.
"Intro" starts up the album with epic sounding synths that bring a classical music feeling to the album.
"Neo-dont-s" which is also the first real song on the album begins with blast beats form t he drums, synths along with heavy guitar and bass riffs which leads up to high pitched black metal screams and a few seconds later melody is added into the guitar riffing as well as some deep death metal growls and the song starts to alternate between mid paced and fast parts and after awhile guitar solos and leads are added into the song.
"Homos Novus" opens with heavy guitar riffs and drums as well as some synths before adding in blast beats and black metal screams which also leads up to the guitar riffing getting more melodic and a couple of minutes alter guitar solos and leads make their way into the song and towards the end death metal growls are added into the song.
"Dark Liturgy" begins with heavy guitar riffs, drums and synths and you can also hear bass in the background which also leads up to a small amount of blast beats and a mixture of black metal screams and death metal growls  and after awhile the guitar riffing starts utilizing some melody  and the song sticks to a symphonic black/death direction.
"Philosopher's Garden" kicks in with heavy guitar and bass riffs along with some drums and synths and a few seconds alter black metal screams make their way into the song along with some blast beats and a couple of minutes alter death metal growls are added into the song and towards the end guitar solos and leads are added into the song.
"In Front Of Soldier's Eyes" comes in with violins and symphonic synths and a few seconds later bass guitars and drums come into the song along with some heavy and melodic guitar riffs and black metal screams which also lead up to guitar solos and leads coming in and out of the song as well as some death metal growls along with some blast beats that come in and out of the song.
"Jupiter" is introduced with heavy guitar and bass riffs along with some d rums and synths as well as some melodic guitar riffing which also leads up to death metal growls and black metal screams and a few seconds alter blast beats kick in before going into a mid paced direction and towards the end there is a brief use of melodic guitar leads.
"Antikrist Tabor" is brought in with bass guitars, drums and guitar leads as well as some synths before getting heavier and adding in black metal screams and after awhile death metal growls are added into the song which also leads to the music alternating between fast and slow parts.
"Septem Millio" which is also the last song on the album begins with synths and violins along with some drums
Song lyrics cover anti religion and self development themes, while the production has a very strong, powerful, heavy and professional sound where you can hear all of the musical instruments that are present on this recording.
In my opinion Def/Light are a very great sounding symphonic and melodic black/death metal band and if you are a fan of this musical genre, you should check out this album. RECOMMENDED TRACKS INCLUDE "Neo-dont-s" "Philosopher's Garden" and "Jupiter". RECOMMENDED BUY.

OccultBlackMetal (A Different Shade Of Black Metal Zine)

This fits pretty good on a dark and boring day here in Sweden (it's like waking up in a grave, like a friend said). You're tired, depressed and everything just seems to be shit. Ukrainian black/death metal with a dark atmosphere is a o.k. cure.
They've been around for over 9 years already, and this is their second album.
What else is there to say? Dark brutality is what you gonna get. Probably a good soundtrack to smash up a graveyard to. But I can't really see why you should do that. Let the dead rest in peace.
Very good stuff!

Jimmy Blom (Hard Rock Info)

A strange name and a not that cool title, an ugly Photoshopped cover and ditto logo and advertisements for about a hundred different magazines and what have you on the inlay sheet, don`t look promising.
Music wise it`s not that bad. Bombastic, symphonic metal with a ton of keyboards and predictable riffing. The instruments are played tightly and the members of Def/Light do possess a certain level of playing technique. Unfortunately this does not help the music in any way.
Everything this band does sounds like other bands like Dimmu Borgir, Carach Angren or Cradle of Filth, but those bands are all a lot better at it. This is one of those albums that quickly sink into the swamp of mediocrity. There are tons of bands like this and Def/Light have nothing memorable and no own face in any way. I tried three times, but all I can say is it`s well played and the production is fine. And honestly, who needs that? Only for diehard fans of the symphonic black metal genre.

Kevin (Lords Of Metal)

I had no idea what to expect when hitting ‘play’ due to the band’s name, but supposedly Def/Light means ‘Defilers of Light’, cos you know Def/Light sounds much more black metal, right?. Any way name aside, Transcendevil is actually a pretty robust, solid symphonic black metal band with an obvious Dimmu Borgir influence. But I also hear plenty of other stylistic luminaries here such as Anorexia Nervosa, Veneficium, Vesperian Sorrow, Carach Angren, Stormlord and others. Not that Def/Light is in the same conversation as those guys, but they are certainly as entertaining, epic and bombastic.
The band apparently has been around since 2001 and started as a death metal band, and some of that has carried over, as they have a very solid, heavy guitar tone and rhythm section, to the point where the drums almost sound cyber metal-ish and can be over powering. The keys are lavish and epic, but not overly theatrical or cheesy. Just a solid back ground of realistic sounding, sweeping brass and string synths with the odd piano break. It’s pretty well done and while the songs themselves are not great, it’s all pretty solid.
The vocals are a mix of standard black metal rasps and some impressive deeper death metal bellows and everything sounds great. Other than the intro, there is no filler as the songs are all pretty bombastic and mix big sounding majestic blasts and slower moody marches such as Neo-Dont-s”, “Dark Liturgy” and “Antikrist Tábor” but can reign things in as heard on “In Front of Soldier Eyes” where things take a more somber turn and epic, impressive instrumental closer “Septem Million”.

E. Thomas (Teeth Of The Divine)

legacy 89DEF/LIGHT sind eine melodische Black Death-Band aus der Ukraine und legen mit „Transcendevil“ ihr Zweitwerk vor. Der Terminus „melodisch“ kann hier nur all zu wörtlich genommen werden, denn neben amtlichen Metal-Parts gibt es eine große Portion Melodien. Diese werden vorrangig vom Keyboard beigesteuert, wirkt aber zum Glück nicht aufgesetzt, sondern sie binden es gut in die Songs ein. Manchmal reißen die Tasten die Führung zwar sehr an sich (u.a. ‘Jupiter’), aber da es in das Gesamtbild passt, kann man das nicht besonders negativ anmerken. Die orchestralen Parts können auch einiges an Atmosphäre erzeugen, wie der Bonussong ‘Septem Millio’ beweist. Bei diesem Song kommen auch Violinen zum Einsatz, die eine schöne Abwechslung darstellen. Sonst bewegen sie sich aber schon auf härterem Parkett und können trotz aller Melodien auch ganz gut austeilen. Der Gesang ist immer sehr giftig bis angriffslustig und ist für die einzelnen Lieder eine Bereicherung. Die grimmigen Black Metal-Parts sind gesanglich in fester Hand. Bei ‘Dark Liturgy’ können die schnellen Parts überzeugen, aber wenn man sich einmal hineingehört hat, dann wird es jäh mit einem Keyboard-Teppich wieder verweichlicht. Langweilig wird es bei DEF/LIGHT jedenfalls nicht und wer lieber eine Platte entdecken möchte, wird von den Ukrainern gerne dazu eingeladen.

9 Punkte
Rebecca Böhning (LEGACY #89)


slowly we roth magazine 6This one seems to be a pretty old Metal band from Ukraine as they were formed in 1995 as RB and went on playing Death Metal until 2001 when they changed moniker to Def/Light which means Defilers of Light; odd names for a Black Death Metal act if you ask me, Def/Light made me think of Def Leppard instead of something brutal and offensive as their music is. But getting to their music I'd say Def/Light plays an Atmospheric and Melodic type of Black Death Metal with prominent and important keyboard lines creating and underlining an epic feeling, and the rest are pretty much straight-forward: an angry and not versatile at all vocal, heavy bass lines, intense druming and quite simple guitar riffs supported here and there by melodic leads. The sound is ok although the guitars are hard to distinguish at times between the high volume keys, bass and vocals. Interesting album that somehow took my mind to Lux Occulta. Recommended.

Adrian (Pest Webzine/Slowly We Roth Magazine)

Def/Light is a Ukrainian Black Metal band that has been around since 2001. Despite the band's long existence, they have managed to record just a couple of studio albums thus far, with 2013's Transcendevil being the band's latest output.
Transcendevil introduces us to a band that has really tried to put some effort into getting the right flow for their songs, making them easier for the listener to digest. Atmospheric and, happily, not overly symphonic Black Metal that is performed the way it should be puts some of the more well-known and established names to shame, proving there's no need to go over the top just to create something pompous and "big." Less is more and miracles occasionally occur, something this Ukrainian sextet has realized, in my opinion.
Nine tracks of heavy, dark, symphonic and diabolical-sounding Black Metal with some nice experimentation is what you get from this Ukrainian horde on Transcendevil. It's easy for me to recommend that you keep watch for them in the future. In the meantime, get Transcendevil as it's really worth your hard-earned pennies.

Luxi Lahtinen (Metal Crypt)

Def/Light to kolejny ukraiński zespół jaki mi przychodzi ocenić, w ostatnich dniach. Niestety nie wykonują oni muzyki, która trafiały obecnie w mój muzyczny gust – jednak obowiązek pisania recenzji spoczął na moich barkach jakiś czas temu i z honorem oraz posłuszeństwem go wykonuję, słuchając i pisząc czasami o muzyce, która jest daleka moim preferencji.
Album „Transcendevil”, zawiera bardzo energetyczną dawkę mrocznego i mocno zelektronizowanego symfonicznego death black metalu ( coś dla mnie taki Covenant ala czasy „Nexus Polaris” podsypany Limbonic Art z dwóch pierwszych płyt w sosie ostatnich dokonań Dam-mu Burger). Patrząc po idolach muzyków Def/Light wymienionych na ich fb profilu, to moje przemyślenia nie odeszły zbyt daleko, bo wymieniają oni: Dimmu Borgir, Dark Funeral, Immortal, Hate, Sinful, Hell:On, BlackThorn. Chilli, czarno, mroczno oraz klimatycznie. Na krążek składa się 9 kompozycji, pierwsza z nich to instrumentalne intro wprowadzające w klimat wydawnictwa a ostatnia to klimatyczny, ponad pięciominutowy epicki utwór stanowiący swoistą „lakową pieczęć| zamykającą album.
Gdybym, recenzję tego materiału pisał tak, gdzieś dwadzieścia lat temu, to na pewno byłbym ocenianym tu materiałem, mocno podjadany ( sic ! ). Jednak jestem już prawie czterdziestoletnim człowiekiem i pewne rodzaje muzyki, z lekka już do mnie nie pasują. Pomyślcie sobie, czy nasz kultowy, „czterdziestolatek” - inżynier Karwowski wyglądał na fana Black Sabbath? Nie !!! Stanowczo, nie co najwyżej, raczej na fana początkowego okresu The Beatles. Wychodzę, więc z takiego założenia, że muzyka Def/Light w tym momencie jest dla mnie jakoby zbyt „młodzieżowa” bo taki stary „konserwatywny piernik” jak ja, gdy ma coś powiedzieć o symfonicznym black metalu to powie: stary DarkThrone, Mayhem czy Blasphemy to dla mnie black metal, a jak go puszczę na sprzęcie za kilka tysięcy to będzie on dla mnie wtedy symfoniczny. Black metal, to wojna i śmierć a nie jakieś, kolatorowe, syntetyczne pitu, pitu.
„Transcendevil” jest naprawdę ciekawym klimatycznym, materiałem z bardzo elektronicznym – syntetycznym brzmieniem ( z lekka przez te elektroniczne zabiegi spłaszczonym ) jednak słucha się tego dość przyjemnie i młody człowiek, który po te wydawnictwo sięgnie na pewno nie będzie żałował wyłożonych funduszy. Zakładam, jednak, że prawdziwki, srogo mogą się tym materiałem zawieść, więc zdecydowanie im Def/Light odradzam, jednak oni na pewno już po pierwszym rzucie na okładkę zdecydują się materiał, ten omijać z daleka.


Ukraiński skład z Dnietropietrovska zaprezentował trzecią odsłonę swej muzycznej wizji, tym razem w oficjalnych barwach rodzimej Metal Scrap Records. Chyba na złe im to nie wyszło bo i łatwiej już o ten materiał niż wcześniejsze będzie, a i reklama na jakimś flyersie śmignie tu i ówdzie. Ogólnie rzecz ujmując, muzycznie to symfoniczny black/death metal, który najprościej jest porównać chyba do najlepszych osiągnięć np. Cradle of Filth z okresu “Cruelty and the Beast” czy co nieco Dimmu Borgir. Na pewno wobec bogatej w aranże orkiestracji będących bardzo ważnym elementem tych dziewięciu [właściwie siedmiu bo jest króciutkie intro i bardzo rozbudowane outro] kompozycji składających się na nieomal trzykwadransową płytę. Ale nie ze względu na pozostałe dźwięki. O ile mogę sobie tutaj pozwolić na tego typu porównania, to mam świadomość że nie oddają one za grosz charakteru muzyki. Nie mamy tu do czynienia z zapożyczeniami ani powielaniem wcześniej wydanych płyt kolegów z bardziej na północ położonych krain.
Muza bazuje na zupełnie innym riffie i na brutalniejszym potraktowaniu tematu. Nie kładzie aż takiego nacisku na ten tzw. „klimat”, co wcale nie oznacza że brak tu jest melodii tak charakterystycznej dla dokonań Brytyjczyków czy Norwegów. Jest jej mniej, na pewno nie ma tej gotyckiej przesady w którą po przywołanej płycie coraz mocniej popadały wampiry nie mogąc zdecydować się na jakąś konkretną stylistykę. Nie ma tego wzniosłego patosu czyniącego wiele utworów Dimmmu Borgir koncertowymi hymnami, choć i przy tych dźwiękach z pewnością zgromadzona pod klubową sceną publika szaleje. No i właśnie wielbicielom tych formacji album powinien przypaść do gustu.
Już od początku komanda zaczyna szybko i ostro. Wokalista drze się przez cały album, w głównej mierze stosując język angielski, co jednak przy sposobie śpiewu zbyt wielkiego znaczenia nie ma. Jak ktoś chce zapoznać się z tekstem musi po prostu zajrzeć do załączonej do dysku książeczki. Wrzaskowi co jakiś czas przechodzącemu w growling towarzyszą twarde i suche riffy wzmocnione wyrazistą perkusją i basem, w co wkomponowana zostaje co jakiś czas dość zgrabnie nagrana solówka. A nad tym wszystkim górują klawisze, które nie są bynajmniej na pierwszym planie, ale zdecydowanie
towarzyszą muzyce przez cały czas trwania krążka nadając jej zdecydowanie symfoniczny charakter.
Bardzo przyjemna ta płyta. Jest mocno, jest szybko, jest melodyjnie i nie jest skostniale. Słychać że kolesie lubią to co grają. Nie jest to dla nich kolejny konieczny wobec podpisanego kontraktu album do nagrania w terminie, który wypuścić trzeba bo nie będzie przelewu na podany numer konta. I za to wielki plus!

Gunter Prien (Heretica Radio)

Another band from Ukraine. Black metal with a vintage sound and i would have to mention influences hovering around Dimmu Borgir, they have a bit of Death metal as well.9 tracks that will draw your own conclusions on their originality.

Paul Caravasi (Soulgrinder Zine)

I have no idea what this is going to be all about but in my head I’ve already painted pictures of this to be a really cool thrash metal album just based on the name. But then I could be wrong (which I have been in the past). I don’t know if I’d call this thrash. I get more of a black metal feeling listening to this. Perhaps with a tad thrash in the sound. There is a symphonic black metal air to this that gives it an edge. I also get a kinda avant garde feeling. Perhaps this could be described as avant garde symphonic black metal. All I know is that this sits rather nicely with me. Not the album I had expected but still an album that surprised me in a positive way.

Anders Ekdahl (Battle Helm)

Rock Hard 26DEF/LIGHT je black/death metalová banda z mesta Dnepropetrovsk, ležiaceho na stredovýchode Ukrajiny, ktorá pod týmto názvom funguje od roku 2001. Charakteristickým rysom tvorby kapely je zachovanie temnej black metalovej atmosféry, do ktorej umne primiešava prvky aj iných extrémnych štýlov. Svojimi textami nechce protirečiť, či urážať žiadne filozofické, hudobné, či ideologické názory a ich hlavným motívom je vývoj ľudstva, sloboda, politické nezasahovanie náboženstva do občianskeho a politického života a myslenia a mysticizmus. Asi najvýstižnejšie by som túto kapelu zaškatuľkoval ako symfonický melodický black metal, s vplyvmi death metalu. Jedná sa už o druhý album tejto kapely, ktorý bol vydaný ešte v novembri 2013, teda cca tri roky od svojho debutu „Hateforhateone“, no do ponuky v rámci Európy (sveta) prichádza až teraz. Novinka obsahuje deväť skladieb v celkovej dĺžke necelých 45 minút. Je to v podstate taká zmixovaná zmes tvorby viacerých kapiel typu DIMMU BORGIR, BEHEMOTH, FLESHGOD APOCALYPSE, či ANOREXIA NERVOSA. Album obsahuje množstvo atmosférických a melodických pasáží, ktoré sú prekladané ostrím havraním škrekotom frontmana Pavla (Avel) Chichenkova, ktorý občas načrie aj do death metalového growlingu. Výraznou súčasťou všetkých skladieb je symfonická časť, ktorá netvorí iba pozadie, ale plnohodnotne sa zapája do ich celistvosti. Úžasným príkladom je záverečná symfonicko-inštrumentálna skladba „Septem Million“.

Kremator (Rock Hard #26)


Rlyeh zine 12Znowu CRADLE OF FILTH? Melodyjne gitary wspomagane przez jeszcze bardziej melodyjne klawisze i człowiek, który skrzeczy. Przyznaję, pierwsze płyty C.O.F. nawet mi się trochę podobały, była wszak ta fascynacja pierwszym EMPEROR, ale jak już z takiego grania wyrósł trend i moda na wszystkie te wampiry to nie dość, że takie granie straciło smak, co wręcz stało się przejawem braku gustu. DEF / LIGHT zdaje się tego nie widzieć i ślepo powiela stare, nudne pomysły nawet nie próbując dorzucić czegoś od siebie. W zasadzie co ja mogę więcej napisać. Gdyby Ukraińcy wyskoczyli z taką płytą gdzieś powiedzmy w roku 1995 / 96 pewnie zwróciliby na siebie uwagę koncernów płytowych, teraz jednak mają marne szanse żeby z czymś takim powalczyć. Ale, jeśli drogi czytelniku masz 17 lat, wczoraj odkryłeś C.O.F.- to DEF / LIGHT jest w sam raz dla Ciebie hehe.

R'lyeh 'zine #12




total metal records logo

another side records logo


total metal pr agency logo

total metal distribution logo