THE WARD "Part Of Humanity" 2015
/Metal Scrap Records/

Tracklist:
1. End of Time 01:01
2. Megiddo 03:35
3. Towards Extinction 04:00
4. Under the Fire Garden 03:36
5. Death Monastery 04:15
6. The Ultimate Dream 03:40
7. In the Depths of Theories 05:54
8. Part of Humanity 08:39
9. Issued Blood 04:06
10. Flakes of Rapture 03:03
11. The Beginning of... 00:47
Total playing time: 43:01


the ward - part of humanity cover

 

 


http://hmp-mag.pl/
http://www.metalglory.de/
http://www.metalcentre.pl/
http://www.headbanger.ru/
http://vampster.com/
http://rockarollazine.blogspot.com.ar/
http://www.crossfire-metal.de/
http://www.iyezine.com/
http://heavymetalmaniaczine.blogspot.it/
http://www.themetalspirit.com/
http://www.femforgacs.hu/
http://noizzwebzine.blogspot.com.es/

 

 

Tironas 6"Part Of Humanity" is the newest album of THE WARD which not so long ago was released via Metal Scrap Records. "Part Of Humanity" consists of eleven songs that maybe are not connected by one general theme, but at the same time show capacity of the band to create something interesting and valuable in nowadays extreme music scene. This is the second album from the Moldavia’s death/doom metalers and one of the biggest surprises personally for me. Death/doom metal outfit sprung out with their fresh mix of both genres, well-sounding guitars which are softened by keyboard. After their well received debut "Отвержение безумия" they are now back and even stronger. It can honestly be said that the death/doom metal blend hasn't spawned many interesting bands the last, say, ten years. Both genres on their own seem to have worn out anyway. But it's an exception for the band like THE WARD. Their melodic death metal blends just perfectly with more slowly parts of doom metal. Most attracting element of their sound is their vocalist Disembowel, whose growl reminds me in a way a death/doom metal of the nineties. Pleasing thing that makes me more and more liking THE WARD's "Part Of Humanity", is featuring ArtMiss on singing parts on the song entitled "Flakes of Rapture". This kind of stuff gives to the album some gothic charm, something like Galadriel's "Empire Of Emptiness" come to my mind for comparison. Definitely very interesting album for fans of the aforementioned band and the genres in general.

Tironas #6

NECROMANCE DECEMBERBueno pues parece que me toca moverme por escenas musicales, para mi desconocidas, las cuales esta vez me han llevado a Moldavia. De este intrincado país nos llega el segundo álbum de THE WARD, Part Of Humanity, de la mano de Metal Scrap Records.
Formados en 2009, en la ciudad de Tiraspol, y tras editar su primer EP, In “The Flame Of Thoughts”, han ido evolucionado y asentándose dentro de su escena. Ellos hacen un death metal melódico, cargados de atmósferas (teclados) y con algunos toques de doom metal. En este ultimo trabajo, intentan plantearnos un mundo decadente del ser humano, que influenciado por la modernidad va perdiendo sus raíces. La verdad es que tienen cortes muy buenos con guitarras (Dryth y Alan) potentes y pasajes machacones, que se vuelven aun más oscuros con la potente voz de Disembowel, con unas baterías cambiantes donde predominan los blast beats y los medios tiempos (Cyber). Los teclados (Artmiss) aportan a cada tema una atmósfera mucho más lúgubre, pero en algunos temas abusan demasiado de ellos.
THE WARD, nos presentan 11 cortes, incluidos una introducción y un outro. “Meggido”, inicia su viaje musical con ritmos muy machacones y con unas melodías muy pegadizas en el estribillo, remarcando ciertos pasajes con cambios musicales, dando paso a “Towards Extintion”, temas donde destacan los pasajes acompañados por los teclados sinfónicos y con una parte central más lenta, aunque solo por momentos pues el death metal esta muy presente en todos sus cortes.
“Under The Fire Garden” y “Death Monastery”, comienzan directas, pero sus estructuras de teclados no me llegan a enganchar lo suficiente, aunque suena distintas a las anteriores. Eso si cuentan con una parte bastante brutal, donde el trabajo del bajo lleva mucho peso en los cortes, teniendo la segunda una parte muy al estilo MOONSPELL (en sus inicios).
“The Ultimate Dreams”, un tema contundente, con ritmos pesados y unas guitarras muy pegadizas, así como la estructura musical, uno de los que mas me gustan del disco. Ciertos teclados me recuerdan a DIMMU BORGIR. Nos acercamos al final del álbum con “In The Depths Of Theories”, en la que vemos un toque de distinción con respecto a los anteriores cortes, una parte central que me encanta, con un solo de guitarra limpia muy bueno, todo ello acompañado en las rítmicas y el teclado, con una batería que se relega a un segundo plano pero que se hace imprescindible, parte que le da un cierto toque a los primeros ANATHEMA.
El tema homónimo del disco “Part Of Humanity”, es a su vez el más largo del disco casi 9 minutos, que comienza con una introducción con voz en off, remarcada con una percusión hipnotizante, para cambiar a ritmos largos y de corte más doom, pasando como no a la parte deahtmetalera clásica. Otro de los temas más destacados del disco (junto con la siguiente “Issued Blood”), pues en su duración guarda muchos rincones para escucharla varias veces. A estas alturas del álbum, una cosa que echo de menos en THE WARD, es la monotonía en la voz, y que conste que me encanta, pero algo de variabilidad hubieran completado un LP mucho mejor.
“Flakes Of Rapture”, me llevaba al final del disco, y aparece en escena una voz femenina, que no queda mal (aunque personalmente no me agrade mucho), acompañada por las clásicas guturales. Un toque de variedad que le aportan otra característica a este grupo moldavo.
En resumen estamos ante un grupo joven, pues casi todos sus miembros giran en torno a los 25 años, que han dado un paso más en su calidad con respecto a trabajos anteriores y que están encontrando su camino con elementos ya definidos dentro de su estilo. Un grupo de symphonic death metal underground que para los amantes el estilo les resultara muy agradable su escucha.

7/10
Juan Angel Martos (Necromance #12/15)

Cover 8These moments when I get to review a Moldovan release are so rare I can't even remember the last time I got the latest release by a Moldovan band, but here are The Ward, a band I never heard before that was founded back in 2009 and this is already their second full-length effort, three years apart from their self-released debut. We're treated with 11 tracks in almost 45 minutes playing time, a technical, stuffed, and quite massive sounding Atmospheric Death Metal highlighted by a comprehensive growling vocal, '90's sounding keyboard backgrounds (I remember Black Metal bands using these types of tragic keyboards), and old-school guitar riffing with a few breakdowns here and there. Not bad at all, but the sound quality is below average, and that goes for the release quality, too, the covers are on low quality paper, I guess the label tried a new factory, but they should go back to the previous, definitely. The two guitarists are working well together, and supported by these ethereal keyboards they could bring the band to new heights, but not with this sound quality. The track 10 the band tries a beauty and the beast kind of vocal part, with the lady playing the keys stepping up as vocalist, too; again, not bad, but not interesting or spectacular either. Sorry, I'm a fan of this genre, but this release left me quite numb.

6/10
Adrian (Pest Webzine/Slowly We Roth Magazine)

 

rokprospekt23В этом году свет увидел второй аль-бом молдавской(!) группы. Сочетание несо-четаемого, хотя пластинка получилась му-жественной и весьма суровой. А дальше всё пошло как по нотам: неразборчивые крики вокалиста, надрывающаяся музыка и так далее, и тому подобное. Тут уж ничего не поделаешь и видимо это проблема всех групп подобного жанра. Стандартный набор из дико лужёной глотки фронтмена, без-удержно несущихся куда-то музыкальных инструментов и мрачненьких текстов. И как положено в том же рецепте – побольше этих ингредиентов. И вот тогда получится стан-дартный современный альбом в стиле death metal. И ничего лишнего, никаких заморочек и украшательств. Всё чётко по существу или по сценарию. Никаких неожиданных по-воротов или переливов. Эдакий минима-лизм и не более того. Хотя вот обложка хоть и не изобилует яркими и многообразными картинками, но всё же воображение потряса-ет. Да так, что становится немного жутко от взгляда зависших над пустым зданием глаз. А перед зданием стоит непонятно как там оказавшийся человек. И больше вокруг ни души. Жуткое и даже немного нелепое (ведь это просто рисунок) ощущение страха и даже какой-то загадки или тайны. Это, пожалуй, единственная восхищающая со-ставляющая альбома. Так что, возьмите в руки «Part Of Humanity», посмотрите на об-ложку и поставьте на место.

3/5
Кристина Карпова (Rockcor #8/15)

 

obalkaAj v Moldavsku sa hrá metal. THE WARD sú zlo ení s piatich lenov a aktuálne mám v prehráva i ich druhý album. Tak e prvé kroky na scéne má skupina u za sebou a s novým albumom sa chce posunúť ďalej. Hudobne tu ide o mix hudby, ktorá ma najbli ie k definícii melodického death metalu. Celú nahrávku klávesy, ktoré dostávajú kde tu viac priestoru a niekedy menej. Povedal by som e sú takým poznávacím znakom skupiny. Album obsahuje a 11 skladieb vrátane intra a outra. Môj osobný pocit z „Part of Humanity“ sa mi normálne ťa ko opisuje. Nahrávka na mňa pôsobí tuctovo v zmysle skĺbenia melódi í , agres ívneho vokálu, deathmetalových riffov. Miestami mi to pripadá tak, akoby skupina zapadla do bahna a silou mocou sa sna ila pohnúť ďalej, V kone nom dôsledku ale stále prekra uje na mieste.

Demon (CREMATION #8)

The Ward was founded early 2009 in Tiraspol, Moldavia and plays death/doom metal, yet it sounds pretty different than expected. This is really underground stuff with songs that lack any sort of coherency. The five-piece obviously go for a quite technical approach, with lots of twists and turns and exercises in finger-blastering speed, but it ends up in a patchwork of sounds. The songs are regaled with thick layers of keyboards, sometimes with an eerie, dramatic tinge. Fleshgod Apocalypse might be a band they admire, but they still have a long way to go. The sonorous, clear guitar sound is based on Swedish steel and vocalist Disembowel has a low-ranged, mediocre and monotonous growl. The production is so-so, which can mainly be noticed in the drum sound. In a lengthy track as the title track one can hear any doom influences and twice a very melodic guitar solo pops up out of nowhere in the midst of their relentless brutality. We like a proper amount of death metal, but we cannot ignore a number of flaws here. In ‘Flakes Of Rapture’ we hear female lead vocals. Obviously a searching band.

60/100
Vera (Lords Of Metal)

The band from Moldova has existed for about six years and are now presenting their second full length album. The band performs a form of melancholic melodic death metal with doomy touch and gothic scent.
The quintet has a lyrical concept of how the human mind deteriorates in a modern society where traditional values and healthy attitudes, old ways and practices lose all status. If I've understood it right. 
The music reflects this discouraging irreversible reality. Heavy, mid tempo death metal with affinity to death/doom retrieves tristesse and atmosphere from doom, and dresses it all in a slightly gothic-sounding synthetic symphony and a melodic wrapping. The result is dark, sad and bitter.

Gorger (Gorger's Metal)

Looking at the album art work to this, this is no ward that I’d like to end up in. Unless I was clinically insane. But if the ward isn’t a place for me then THE WARD might be my kinda band. The outset for this has the making of a really cool old school thrash metal album. OK, a band from Moldavia. Don’t think I’ve ever encountered one before THE WARD. And I was right in not wanting to be admitted to that ward. This is death metal of the more claustrophobic variant. Thick as the London fog and as gooey as the muddiest swamp. This is the kinda death metal that gives you the creeps. And I like it like a fool.

Anders Ekdahl (Battle Helm Magazine)

Może wyjdę na ignoranta, ale przyznam się, że o mołdawskim (a właściwie naddniestrzańskim) metalu nie wiedziałem do tej pory nic. Ale dobre metalowe płyty rodzą się bez względu na szerokość i długość geograficzną, więc gdy album z tego właśnie kraju wpadł mi w ręce, podszedłem do tematu z zaciekawieniem. Co prawda kiczowata nieco okładka i takież logo – z cyklu „grafik płakał jak projektował” – nie ułatwia pierwszego kontaktu z potencjalnym odbiorcą, ale zespół The Ward udowadnia, że nie warto oceniać książki po okładce właśnie.
Sami opisują swoją muzykę, jako atmospheric / melodic death metal i jest to określenie tyleż trafne, co niefortunne. Bo z jednej strony dobrze oddaje charakter ich muzycznego przekazu, z drugiej strony podobne szyldy zostały przypisane tak różnym dźwiękowym światom, że termin przestał cokolwiek znaczyć. Dużo tutaj deathowych, solidnych riffów, często z wpływami blackowymi, gotyckimi lub industrialnymi. Nie mogło zabraknąć klasycznego, klawiszowego intra i outra, w duchu lat 90. (dla jednych nostalgicznego, dla drugich nieco infantylnego, ale ja opowiadam się za pierwszą opcją) w postaci End of Time i The Beginning of… Klawisze zresztą odzywają się na płycie nieustannie, tworząc niby orkiestrową otoczkę, która może się kojarzyć z klasyką symfonicznego black metalu i kapelami pokroju Emperor i Limbonic Art – wystarczy posłuchać takich kawałków jak Megiddo, potem podobne patenty są powtarzane.
Mimo tej całej melodyjno – atmosferycznej otoczki gitarowym riffom nie brak tu czystej, death metalowej siły. Niski, grobowy, wyrazisty growl Disembowela też dodaj całości mrocznego sznytu. Czasem brzmi to w klasycznych kanonach starej śmierć metalowej szkoły, zdarza się jednak, że utwory skręcają w nowocześniejszą, lekko industrialną stronę (Death Monastery albo In the Depths of Theories) – można przyrównać wtedy twórczość The Ward do naszej Naumachii. Ciekawie robi się też, kiedy zespół wtrąca jakieś urozmaicenia – hipnotyczny, szeptany początek w utworze tytułowym, kobiecy wokal we Flakes of Rapture czy brzmiące bliskowschodnio (a być może swojsko dla rejonów, z których zespół pochodzi) klawisze w Death Monastery – wszystko to ubogaca płytę Part of Humanity.
Niby znane elementy, ale użyte w interesujący sposób. W poszczególnych utworach wiele się dzieje, a kapeli udało się wyważyć proporcje między akcentami mocnymi, rdzennie metalowymi a klimatem i podniosłością. Jest to na pewno propozycja na długie, zimowe wieczory. Kominek, świece, dzban mołdawskiego wina, a w głośnikach The Ward – naprawdę ciekawa opcja.

7,5/10
Paweł (KVLT Magazine)

Moldovan five-piece Melodic Death Metal band, THE WARD, have released their fourth effort and their second full-length album, called “Part of Humanity”. It’s the follow up of their 2013 EP “Death Monastery”, and of their 2012 full-length album “Something in Russian I don’t understand”.
The album kicks off with “End Of Time”, an intro song, which solely consists of keyboards and synthesizers. It kind of reminds me of what VAN HALEN did on their album “1984”. The song flows seamlessly over into “Megiddo”, where the drums start banging and the vocals boom down on you, like thunder on a clear day. The guitars and keyboards keep the whole thing nice and melodic. I really like that you can understand the vocals a little bit, and the keyboards give their music an extra dimension.
“Towards Extinction” starts with some of the heaviest guitars you’re able to hear, and keeps going on like that, for that matter. After a minute or so, the song changes and the guitarists keep mixing things up, with piercing melodies and booming riffs. They keep the whole thing from becoming monotonous.
“Under The Fire Garden” starts very fiercely with ominous sounding keyboard in the background keeping things fresh. “Death Monastery” is a bit more of the previous songs, except for the little intermezzo in the middle of it. “The Ultimate Dream” has the same structure, but “In The Depths of Theories” is a bit different, thanks to the change of pace in the rhythms and due to the longer middle part with soft guitars.
“Part of Humanity” is something else still. Whispering vocals led by a drumbeat lead the song to an explosion of guitars. After that it keeps on changing, for the good, that is. This eight minute long effort can be called the magnum opus of their second album.
With “Issued Blood” and “Flakes of Rapture”, they go back to their good old Melodic Death Metal selves, although the female voice in the latter are a really nice touch. It weirdly fits very well. After that it’s time for “The Beginning of…”, an outro song, which finishes the album off the way it started, with keyboards and synths; the end of an album worth listening to. Nothing groundbreaking going on, but it’s definitely a good one.

Aaron Eerdekens (Metal Temple)

legacy 99Wer kennt Metal aus Moldawien? Gut, ab jetzt kann man auf diese abwegige Frage hin zumindest den Namen THE WARD in den Raum werfen, denn die Band, die darauf hört, bringt hiermit bereits ihr zweites Album heraus, nämlich “Part Of Humanity”. Die Gruppe klingt ziemlich barsch, obwohl sie für Death Metal-Verhältnisse stark auf Keyboards setzt, was gerade vor dem alles dominierenden Schlagzeug oftmals den Anschein hat, als musizierten eine Extrem-Combo und ein Keksdosen-Orchester aneinander vorbei. Die Arrangements der Songs sind also leidlich gut gelungen, wobei sich THE WARD durchaus um Dynamik bemühen, aber Produktion und Drums (ein Computer?) passen hinten und vorne nicht. Außerdem ziehen die stumpfen Riffs niemanden hinterm Ofen hervor, und so müssten es eigentlich Melodien richten, die leider so gut wie überhaupt nicht vorhanden sind. Ergo liegen zwischen dieser Truppe und Septicflesh oder Nocturnus – um Klassiker anzuführen – mehrere Welten. Vorschlag: Häufiger ein bis fünf Gänge zurückschalten (das fast wie Alchemist schwebende Titelstück macht es vor) und die Musik atmen lassen. Grobe Kelle können andere besser.

7 Punkte
Andreas Schiffmann (LEGACY #99)

rock hard magazine 30V těchto dnech spatřilo světlo světa druhé album moldavských deathers THE WARD.Přestože kapela funguje již od roku 2010 a má na svém kontě několik demosnímků, EP-ček, debut z roku 2012, neměl jsem tu čest seznámit se z jejich produkcí, proto tak činím nyní. THE WARD je parta pěti lidiček, kterým učaroval melodický death metal a nejen on. V jednotlivých kompozicích objevíte i kouzlo doom metalu a dark music, takže když to všechno zamícháte, vyleze vám z toho mix s názvem atmosferický death metal. Základem všech skladeb je masivní hradba kytarových rifů, strojově tepající bicí a v neposlední řadě klávesové melodie, nesmím opomenout brutální, vrčící zpěv.
Prostě muzika, která dnes frčí a to je asi ten největší problém THE WARD, nepřináší nic nového, nevyčnívají z řady. Prostě jen další kapela na hudebním poli, úspěch bude sklízet hlavně u fanoušků OPETH, FLESHGOD APOCALYPSE … pokud ho tedy sklízet bude.

2,8/5
Martin Barták (Rock Hard Magazine #30)

The Ward jest bez wątpienia jednym z mocniejszych punktów katalogu tej wytwórni i całkiem przyjemnie słuchało mi się ich muzyki. Jest to atmosferyczny, mocno okraszony orkiestralnymi klawiszami death metal, który od razu przypomina mi takie kapele, jak Septic Flesh czy Fleshgod Apocalypse. Oczywiście wiem, że nie ta klasa, nie ten poziom rozgrywek, że The Ward do pięt nie dorastają w/w, niemniej jak na kapelę z Macedonii, to poczynają sobie całkiem w porządku. Kilka mocnych numerów, fajnych zagrywek, podoba mi się mocne, ciężkie brzmienie gitar połączone ze świetnym growlem, sporo szybkich temp (plus), ale wymieszanych z ciężkimi walcami... może dałbym czasem odpocząć tym wszędobylskim klawiszom, ale cóż, taka to muza. Z pewnością ani razu podczas odsłuchu nie czułem zażenowania z faktu, że można inwestować swoje pieniądze w podobne gnioty. Bo przed gniotem "Part Of Humanity" i o dziwo The Ward potrafi się wybronić. Wiedzą, jak grać, wiedzą co grać, potrafią przykuć uwagę fajnymi numerami i dobrymi pomysłami oraz aranżacjami, więc jest git! Oczywiście, piać z zachwytu nie mam zamiaru, jednak to chyba najlepszy CD z Metal Scrap, jaki dane mi było do tej pory słyszeć i za samo to już dam im na zachętę siedem punktów, niech mają.

7/10
Astus (The Nocturnal Battle of Chariots)

The Ward are a band from Moldova that plays a very atmospheric and melodic form of death metal and this is a review of their 2015 album "Part Of Humanity" which was released by Metal Scrap Records.
Symphonic synths start off the album and after the intro the music gets more heavy along with some death metal growls and melodic riffs while also mixing in the atmospheric elements that where present on the intro and when the music speeds up a great amount of brutal blast beats can be heard.
Throughout the recording there is a great mixture of slow, mid paced and fast parts and when guitar solos and leads are utilized they bring of a technical death metal style to the bands musical style and some songs also bring in a small amount of clean playing and you can also hear all of the musical instruments that are present on the album and the music can also be very progressive in some parts of the songs and they also bring in one track that is very long and epic in length while one track also adds in a brief use of female vocals.
The Ward plays a style of death metal that takes the melodic, symphonic, technical and atmospheric sides of the genre and mixes them together to create a style of their own, the production sounds very professional while the lyrics cover dark themes.
In my opinion The Ward are a very great sounding atmospheric, melodic death metal band and if you are a fan of this musical genre, you should check out this album. RECOMMENDED TRACKS INCLUDE "Megiddo" "Death Monastery" "In the Depths Of Theories" and "Flakes Of Rapture".

8/10
OccultBlackMetal (Variety Of Death Zine)

Today has been quite a day. Before I got up this morning I did not even know that a country existed under the name Moldova, let alone that they have a very active, as well as impressive, Metal scene. I learned this the hard way when Bato kindly sent me the album Part of Humanity by the Moldovan quintet. And what I had originally picked to be another Melodic Death Metal album instead turned out to be an equally Atmospheric Death Metal act (a subtle, yet distinct difference). The eleven tracks (counting the intro and outro) are, as expected, very Melodic; But also far more than that. The resonances goes deeper, the overall melody is almost perfectly in tune with the message delivered by the lyrics and, above else, the musicians do their utmost to build up an atmosphere around themselves through their performance, which is highly alluring and with one hell of a pull. Straight off the bat, I was very impressed by the vocalist in particular and I found the atmospheric approach by the rest of the band very fitting for his gruff, almost worn growl. But when I hit the tenth track on Part of Humanity (which is entitled ”Flakes of Rapture”), I was dragged in even further when I discovered that the keyboard player, the sole female musician in the band, can sing in a high-pitched, yet almost completely monotonous tone. And it complements the lead vocalist expectionally well, as well as serving as a powerful contrast throughout the entire track. I really enjoyed Part of Humanity prior to reaching ”Flames of Rapture”, but the album became a must-hear after that. The only criticism I can pin on this release is that above-mentioned song should havd been the last one on the album, since the outro will barely be noticed anyway after such a great performance. And, as an added bonus I can inform you that this record is the first full-length release by The Ward which is not performed in their native language.

Brian (Metal Revolution)

Nie powiem, że melodyjny death metal tej młodej – założonej przed sześciu laty i z dwoma albumami na koncie – mołdawskiej grupy jakoś szczególnie mnie zachwycił, ale „Part Of Humanity“ ma sporo interesujących momentów. Szczególnie gdy The Ward nawiązują do czasów, kiedy Nocturnus był prekursorem w dziedzinie łączenia brutalnego metalu śmierci z kosmicznymi klawiszami („Under The Fire Garden“, „Death Monastery“). Co prawda nieszczególnie podoba mi się już patent z nagminnym wykorzystywaniem po tych ekstremalnych przyspieszeniach balladowych zwolnień, bo za którymś razem robi się to po prostu monotonne, ale słychać, że muzycy mają i pomysły, i umiejętności. Melodii też tu nie brakuje („The Ultimate Dream“), mamy też mocarny, blisko 9-minutowy death/doomowy tytułowy walec z wpływami Black Sabbath oraz „Flakes Of Rapture“, utwór utrzymany w stylistyce bardziej atmosferycznego metalu, z delikatnym śpiewem obsługującej syntezatory ArtMiss oraz wokalnym duetem w dalszej części. Oryginalności w tym wszystkimz a bardzo nie ma, ale słucha się całkiem przyjemnie.

4/6
Wojciech Chamryk (Heavy Metal Pages)

The second full-length album by Moldovian Atmospheric Death Metal band THE WARD  Part Of Humanity  just released  via Metal Scrap Records. Heaviness and euphony of Melodic Death Metal combined with dark and gloomy atmosphere of Doom Metal.  The lyrics are about feelings of people, who live in modern world, where disorder of values, deterioration of psychological health take place.
This album is devoted to thoughts and feelings of people of various "stratums of society", who are poisoned with modern world's influence, to the roots of its' emergence and to values, which have been accumulated within years and which are forgotten now.  The lyrics' direction and atmospere are accentuated with massive rhythm guitar riffs, passionate and expressive symphonic keyboard melodies and brutal but emotional growling vocals.  Recommended for fans of: Septicflesh, Swallow The Sun, Opeth, and Fleshgod Apocalypse!

Radio Revolta

brutal assault en
facebook vk trip en ticket en

BIG4BANNER

object1205369700

total metal records logo

another side records logo

PNGLogo1

total metal pr agency logo

total metal distribution logo